Η Μελβούρνη φιλοδοξεί να καταστήσει ξανά τον ποταμό Yarra ασφαλή για κολύμβηση έως το 2050, εμπνεόμενη από ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα των νερών τους.
Ειδικότερα, τέσσερις δήμοι της Μελβούρνης και ο οργανισμός Melbourne Water ενώνουν τις δυνάμεις τους, με στόχο να γίνει και πάλι κατάλληλος για κολύμβηση, μέσα στις επόμενες δεκαετίες, ο ποταμός Yarra, γνωστός και με την αυτόχθονη ονομασία Birrarung.
Ο δήμαρχος της Μελβούρνης, Nick Reece, δήλωσε ότι τα παραδείγματα άλλων πόλεων του εξωτερικού είναι ενθαρρυντικά.
«Έχουμε δει άλλες πόλεις σε όλο τον κόσμο να το πετυχαίνουν, όπως το Παρίσι, το Βερολίνο και η Κοπεγχάγη», σημείωσε.
Πέρυσι, ο ποταμός Σηκουάνας στο Παρίσι έγινε ξανά προσβάσιμος για κολύμβηση, για πρώτη φορά από το 1923, έπειτα από εκτεταμένες εργασίες καθαρισμού και αποκατάστασης ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2024.
Ο κ. Reece πρόσθεσε ότι στον Σηκουάνα απορρίπτονται λύματα και άλλα απόβλητα εδώ και περισσότερα από 1.000 χρόνια, ωστόσο οι αρμόδιοι κατάφεραν να βελτιώσουν την ποιότητα του νερού, ώστε να γίνει και πάλι κατάλληλος για κολύμβηση.
ΜΕΓΑΛΟ ΕΓΧΕΙΡΗΜΑ
Ο ποταμός Yarra παραμένει δημοφιλής προορισμός για κωπηλάτες και όσους κάνουν βόλτες με σκάφη, όμως η κολύμβηση στα νερά του περιορίστηκε από τη δεκαετία του 1960, εξαιτίας της ρύπανσης.
Οι τέσσερις δήμοι που συνεργάζονται με τον οργανισμό Melbourne Water εκτιμούν ότι ο ποταμός θα μπορούσε να γίνει και πάλι κατάλληλος για κολύμβηση, αναγνωρίζουν ωστόσο ότι απαιτείται ακόμη πολλή δουλειά.
«Πρόκειται για ένα εγχείρημα που θα χρειαστεί τουλάχιστον δέκα χρόνια», δήλωσε ο κ. Reece, προσθέτοντας:
«Θα πρέπει να εξετάσουμε το ενδεχόμενο αναβάθμισης των υποδομών ύδρευσης και αποχέτευσης, καθώς και των συστημάτων φιλτραρίσματος του νερού».
Ο πρόεδρος του οργανισμού Melbourne Water, Pat McCafferty, δήλωσε ότι τα νερά του ποταμού ρυπαίνονται συχνά από περιττώματα ζώων, απορρίμματα και πετροχημικές ουσίες.
«Απέχουμε ακόμη αρκετά από τα επίπεδα ασφάλειας που απαιτούνται για την κολύμβηση, αλλά ο στόχος είναι εφικτός», ανέφερε.
Όπως εξήγησε, για να καταστεί δυνατή η κολύμβηση στον ποταμό, θα χρειαστούν μέθοδοι επεξεργασίας του νερού, αλλά και παρεμβάσεις όπως η δημιουργία υγροτόπων, οι οποίοι συμβάλλουν φυσικά στον καθαρισμό του.
Πρόσθεσε ότι υπάρχουν διάφορα μέτρα που μπορούν να ληφθούν για τον περιορισμό της ρύπανσης.
Σε ορισμένα σημεία του ποταμού, όπως στο τμήμα που περνά από το Kew, τα επίπεδα του βακτηρίου E. coli μπορεί να είναι έως και 25 φορές υψηλότερα από τα όρια ασφαλείας για κολύμβηση, σύμφωνα με τον οργανισμό Melbourne Water.
Το κόστος του έργου δεν έχει ακόμη εκτιμηθεί, καθώς απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να προσδιοριστούν οι παρεμβάσεις που θα χρειαστούν για τον περιορισμό της ρύπανσης και τη βελτίωση της ποιότητας του νερού.
Μετά την ολοκλήρωση των έργων, σχεδιάζεται να επιλεγούν συγκεκριμένα σημεία κατά μήκος του ποταμού που θα οριστούν ως ζώνες κολύμβησης.
Το κοινό θα έχει επίσης τη δυνατότητα να συμμετάσχει στη διαδικασία επιλογής τους (ζωνών κολύμβησης).
ΜΑΚΡΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΛΥΜΒΗΣΗ
Από την εποχή του αποικισμού, ο ποταμός Yarra αποτελούσε σημείο αναψυχής για τους κατοίκους της Μελβούρνης, ενώ οι αυτόχθονες πληθυσμοί της περιοχής είχαν στενή σχέση μαζί του πολύ πριν από την άφιξη των αποίκων.
Το 1918, ο Alick Wickham κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ καταδύσεων από μεγάλο ύψος, βουτώντας στα νερά του Yarra από τους βράχους στο Fairfield, μπροστά σε περισσότερους από 60.000 θεατές.
Ωστόσο, η εκβιομηχάνιση και η ραγδαία αύξηση του πληθυσμού υποβάθμισαν σοβαρά την ποιότητα των νερών του ποταμού, οδηγώντας τελικά στην απαγόρευση της κολύμβησης σε μεγάλο τμήμα του.
Το 1955, πριν τεθεί σε ισχύ η απαγόρευση, η June Noble συμμετείχε στον αγώνα κολύμβησης τριών μιλίων Race to Prince’s Bridge, ο οποίος διεξαγόταν στα νερά του Yarra.
The post Μελβούρνη: Στόχος η δυνατότητα κολύμβησης στον ποταμό Yarra έως το 2050 appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.