Διαβάζεις τα αποτελέσματα ψηφοφορίας των GM των ομάδων του ΝΒΑ. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων, επικεφαλής στις λίστες είναι παιδιά από την Ευρώπη που αποφάσισαν να κάνουν το βήμα για το αμερικάνικο πρωτάθλημα και όλοι αφήνουν το στίγμα τους, για να μην ειπωθεί πως κυριαρχούν με τον τρόπο που αντιλαμβάνονται το παιχνίδι και σε αυτό αγωνίζονται.
Ποιον παίκτη θα ήθελαν όλοι να υπογράψουν αν αυτό ήταν εφικτό; Τον Βικτόρ Γουενμπανιάμα, γιατί ο γάλλος σούπερ σταρ δεν είναι απλά το μέλλον, βρίσκεται εδώ και γεμίζει ελπίδες το Σαν Αντόνιo για μια σπέσιαλ σεζόν. O Γουενμπανιάμα, μάλιστα, είναι ο παίκτης που σύμφωνα με το 77% των ψήφων θα βγει κορυφαίος της αγωνιστικής περιόδου που μόλις άρχισε.
Καλύτερο σέντερ ποιον έχουν οι αρμόδιοι; Μα, τον Νίκολα Γιόκιτς των Ντένβερ Νάγκετς. Υπέρτερος όλων σε θέση small forward είναι ο Λούκα Ντόντσιτς των Λέικερς, ενώ ποσοστό 70% λαμβάνει ο Γιάννης Αντετοκούνμπο για power forward. Πίσω του βρίσκεται ο Γουενμπανιάμα.
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Η Ευρώπη έχει την «πρώτη ύλη» και βγάζει εξαιρετικούς παίκτες του μπάσκετ. Αν μάλιστα αυτοί έχουν την ικανότητα να κάνουν πολλές δουλειές στο γήπεδο, όπως συμβαίνει με τον Γιάννη, τον Ντόντσιτς και τον Γουνεμπανιάμα, τότε αυτοί δείχνουν περιζήτητοι και κάνουν τη διαφορά.
Μοιάζει ξεκάθαρο πως οι αποστάσεις έχουν μικρύνει. Το μπάσκετ στην Αμερική δεν απέχει τόσο πολύ από το δικό μας, το ευρωπαϊκό, συνεπώς δικαίως οι ομάδες που μάχονται στο ΝΒΑ έχουν συνέχεια τα βλέμματά τους στα μέρη μας ώστε να δουν τα… λαβράκια που ξεπετάγονται. Η δε Ευρωλίγκα αποτελεί ένα προϊόν που ναι μεν είναι μικρογραφία του ΝΒΑ, σίγουρα όμως έχει φανατικούς οπαδούς και συγκεντρώνει τα βλέμματα των περισσότερων τόσο για το πώς προχωρά το μπάσκετ σε στρατηγική και παίκτες όσο και αναφορικά με το αν αντέχουν οι παίκτες να δίνουν συνεχόμενα παιχνίδια χωρίς καν να κάνουν την απαιτούμενη προετοιμασία.
Καθόλου τυχαίο, συνεπώς, δεν είναι πως πέρα από τον Ατλαντικό σκέφτονται και σχεδιάζουν το πώς θα «κατακτήσουν» την Ευρώπη μέσω της Ευρωλίγκας. Παλαιότερα στη Γηραιά είχαμε μόνο εγκαταστάσεις και παίκτες που ναι μεν ξεχώριζαν, δυσκολεύονταν όμως να πέσουν στα βαθιά. Τώρα, όλα αλλάζουν, οι ομάδες μας έχουν τη δυναμική να αντέξουν τον ανταγωνισμό, παίκτες βγαίνουν συνεχώς και είναι όχι μόνο πολυτάλαντοι αλλά και μπασκετικά «πολυεργαλεία», οπότε το πότε θα πέσουν οριστικά οι γέφυρες για την ένωση είναι κάτι που απασχολεί αρκετούς. Γιατί είναι στο μυαλό των κεφαλών που ορίζουν όσα συμβαίνουν στο άθλημα.