Η τραγουδίστρια, δασκάλα μουσικής και φωνητικής (vocal coach) Agapi Gioftsidis τραγουδά από τότε που θυμάται τον εαυτό της.
Όπως λέει η μητέρα της, μάλιστα, άρχισε να τραγουδά προτού ακόμη μάθει να μιλά.
«Τραγουδούσα συνεχώς, είτε επρόκειτο για τραγούδια είτε για μουσικά σήματα από τηλεοπτικές εκπομπές ή οτιδήποτε άλλο είχα ακούσει».
«Τότε, η μητέρα μου ήταν το μοναδικό μου κοινό. Μου λέει συχνά —και ξέρω ότι ακούγεται κλισέ— πως τραγουδούσα προτού ακόμη μάθω να μιλάω», δηλώνει η Agapi Gioftsidis στον «Νέο Κόσμο».

Αυτή η βαθιά σύνδεση με το τραγούδι παραμένει ζωντανή μέχρι σήμερα και βρίσκεται στο επίκεντρο της συναυλίας-αφιερώματος «Celebrating Moscholiou – A Live Tribute Concert», που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 15 Νοεμβρίου στο Oakleigh Music Hall.
Μέσα από τη συναυλία, η Agapi θέλει να μοιραστεί με το κοινό της Μελβούρνης την αγάπη της για την ελληνική μουσική και να τιμήσει τη Βίκυ Μοσχολιού, μια φωνή που εξακολουθεί να συγκινεί γενιές ακροατών.
Η ομογενής τραγουδίστρια η οποία γεννήθηκε στο Τορόντο, όπου, όπως θυμάται, περνούσε ώρες τραγουδώντας με όλη της την ψυχή, καθισμένη στη σκάλα του σπιτιού της, μετακόμισε στη Μελβούρνη σε ηλικία πέντε ετών.
Περιγράφει το τραγούδι ως τη δική της «γλώσσα αγάπης» και τον πιο αυθόρμητο τρόπο να εκφράζει όσα νιώθει.
Η αγάπη αυτή που έτρεφε για τη μουσική την ακολούθησε και στην εφηβεία, όταν περνούσε ώρες στο δωμάτιό της κάνοντας πρόβες και ονειρευόμενη τη στιγμή που θα ανέβαινε στη σκηνή.
«Μαζί με τα αδέλφια μου χορογραφούσαμε και ετοιμάζαμε μικρές παραστάσεις και τις παρουσιάζαμε στους γονείς μας, ενώ μερικές φορές καλούσαμε και τους γείτονες ή την ευρύτερη οικογένειά μας», αναφέρει.
Στο λύκειο είχε καθηγητή τον γνωστό συνθέτη Stelios Tsiolas, ο οποίος δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή.
Μαζί συμμετείχαν σε σχολικές παραστάσεις, ενώ χρόνια αργότερα οι δρόμοι τους διασταυρώθηκαν ξανά μέσα από τη μουσική.
Η ΕΠΑΝΑΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Ως μεγαλύτερη κόρη μιας παραδοσιακής ελληνικής οικογένειας, η Agapi εξηγεί ότι η προοπτική μιας καριέρας στη μουσική δεν ήταν κάτι που ενθαρρυνόταν ιδιαίτερα.
Όταν, όμως, έφυγε από το πατρικό της και ολοκλήρωσε τις πανεπιστημιακές της σπουδές, άρχισε να βλέπει πιο σοβαρά το ενδεχόμενο να ακολουθήσει το όνειρό της.

Παρότι μεγάλωσε ακούγοντας ελληνική μουσική στη διαπασών στο σπίτι, πράγμα για το οποίο φρόντιζαν οι γονείς της οι οποίοι είχαν καταγωγή από τη Φλώρινα, η Agapi πέρασε περίπου μία δεκαετία τραγουδώντας σύγχρονη αγγλόφωνη pop και R&B.
«Νομίζω ότι, όταν ήμουν νεότερη, δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο βαθιά μέσα μου είχε ριζώσει (η ελληνική μουσική) και πόσο με είχαν διαμορφώσει (τα ακούσματα) των παιδικών μου χρόνων», μοιράζεται.
Η συνειδητοποίηση αυτή ήρθε απροσδόκητα, κατά τη διάρκεια μιας διαδρομής με το αυτοκίνητο, όταν μια φίλη της έβαλε να ακούσουν το «Συννεφιασμένη Κυριακή», ένα τραγούδι που η Agapi λάτρευε από παιδί.
«Μόλις άκουσα το τραγούδι, ένιωσα μια πολύ έντονη, σχεδόν ενστικτώδη αντίδραση. Θυμάμαι να της λέω: ‘Θεέ μου, μπορείς να το ξαναβάλεις; Πρέπει να το ακούσω ξανά’», αναπολεί, συμπληρώνοντας:
«Εκείνη τη στιγμή ήταν σαν να αναζωπυρώθηκε κάτι μέσα μου. Σαν να βρήκα ένα κομμάτι του παζλ που δεν ήξερα καν ότι μου έλειπε».
«Η ελληνική μουσική αγγίζει κάτι πολύ βαθύ μέσα σου. Είναι κάτι που κουβαλάς από τους προγόνους σου».
Η επανασύνδεσή της με την ελληνική μουσική θα την οδηγούσε στην ανακάλυψη μιας από τις πιο ξεχωριστές φωνές του ελληνικού πενταγράμμου: της Βίκυς Μοσχολιού.

Παρότι είχε μεγαλώσει με ελληνικά ακούσματα, δεν θυμάται να ακούει συχνά τη Βίκυ Μοσχολιού στο σπίτι.
Τη γνώρισε αργότερα, όταν άρχισε να εξερευνά πιο συστηματικά την ελληνική μουσική και να συνεργάζεται με μουσικούς.
Θυμάται να ακούει το «Τα Τρένα που Φύγαν» για πρώτη φορά και να την μαγεύει αμέσως η φωνή της Μοσχολιού.
«Αυτή η φωνή! Τόσο ξεχωριστή, με τεράστιο συναισθηματικό βάθος και τόσο διαφορετική από τις φωνές των άλλων γυναικών τραγουδιστριών που άκουγα μεγαλώνοντας».
Τα «Τα Δειλινά», «Θα Κλείσω τα Μάτια» και «Δεν Ξέρω Πόσο Σ’ Αγαπώ» ήταν από τα πρώτα τραγούδια της Μοσχολιού που έμαθε η Agapi, με σκοπό να τα ερμηνεύσει μπροστά σε κοινό.
ΜΟΥΣΙΚΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΗ ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ
Καθοριστική ήταν και η συμβολή του μπουζουξή Dean Georgalas, ο οποίος τη μύησε στο ρεπερτόριο της Βίκυς Μοσχολιού, αναγνωρίζοντας ότι η φωνή και το ύφος της Agapi ταίριαζαν ιδιαίτερα στα τραγούδια που είχε ηχογραφήσει η ερμηνεύτρια με τον συνθέτη Γιώργο Ζαμπέτα.
Σήμερα, οι δυο τους ετοιμάζονται να παρουσιάσουν στη Μελβούρνη ένα αφιέρωμα στη Μοσχολιού, ολοκληρώνοντας έτσι έναν κύκλο που ξεκίνησε με εκείνη την πρώτη μουσική ανακάλυψη.
Η Agapi και ο Georgalas έχουν αναλάβει τη μουσική διεύθυνση της συναυλίας «Celebrating Moscholiou – A Live Tribute Concert».
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει τραγούδια που συνδέθηκαν με τη Μοσχολιού, καθώς και έργα των Γιώργου Ζαμπέτα, Μάνου Χατζιδάκι και Σταύρου Ξαρχάκου.

Μαζί με την Agapi θα εμφανιστούν επί σκηνής οι Georgalas, Andrew Koikas και Con Kalamaras.
Η Agapi είχε την ιδέα για το αφιέρωμα εδώ και χρόνια, αλλά άρχισε να την επεξεργάζεται συστηματικά κατά τη διάρκεια των lockdowns την περίοδο της πανδημίας COVID-19, όταν προσέγγισε τον Georgalas.
«Θα ήθελα πολύ να στρέψουμε το ενδιαφέρον στη Μοσχολιού και στο τεράστιο έργο που μας άφησε», λέει. «Θέλουμε πραγματικά να την τιμήσουμε. Ήταν μία από τις μεγάλες φωνές της ελληνικής μουσικής».
Παράλληλα, ελπίζει ότι η συναυλία θα συστήσει στο κοινό τραγούδια που ίσως γνωρίζει από τις ερμηνείες άλλων καλλιτεχνών, χωρίς να γνωρίζει ότι τα πρωτοηχογράφησε η Μοσχολιού.
Για την Agapi, το αφιέρωμα αποτελεί έναν τρόπο να τιμηθεί τόσο η φωνή της σπουδαίας ερμηνεύτριας όσο και το διαχρονικό ρεπερτόριο που άφησε πίσω της.
Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΗΣ ΩΣ ΔΑΣΚΑΛΑ ΦΩΝΗΤΙΚΗΣ
Η Agapi, ιδρύτρια του Embodied Voice Melbourne, δεν είχε αρχικά σκοπό να ασχοληθεί με τη διδασκαλία φωνητικής.
Ωστόσο, όσο περισσότεροι άνθρωποι την άκουγαν να τραγουδά, τόσο συχνότερα της ζητούσαν να τους παραδώσει μαθήματα ή να διδάξει γνωστούς τους.
Σύντομα συνειδητοποίησε ότι η διδασκαλία δεν αφορούσε μόνο τη βελτίωση της τεχνικής, αλλά και κάτι πολύ βαθύτερο.

«Ένας από τους πρώτους μαθητές μου αποτέλεσε σημείο καμπής για μένα», αναφέρει, προσθέτοντας:
«Αναπτύξαμε μια αληθινή και πολύ όμορφη σχέση και άρχισα να καταλαβαίνω ότι αυτή η δουλειά αφορούσε πολλά περισσότερα από το τραγούδι».
«Αφορούσε την έκφραση του εαυτού μας, τη δημιουργία ενός ασφαλούς χώρου όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να εξερευνήσουν τη φωνή και τη δημιουργικότητά τους».
Αυτή η εμπειρία διαμόρφωσε τη φιλοσοφία του Embodied Voice Melbourne, όπου η Agapi βοηθά τους μαθητές της να ξεπερνούν τις αμφιβολίες τους και να εκφράζονται με μεγαλύτερη ελευθερία και αυτοπεποίθηση.
Άλλωστε, η ονομασία του Embodied Voice Melbourne αντικατοπτρίζει την αντίληψη της για τη σχέση του σώματος με τη φωνή:
«Όταν έχουμε επίγνωση του εαυτού μας και είμαστε συνδεδεμένοι με το σώμα μας, ερχόμαστε πιο κοντά στη φωνή μας και στον ίδιο μας τον εαυτό», εξηγεί.
Όπως επισημαίνει, το τραγούδι απαιτεί ευαλωτότητα, καθώς η φωνή αποτελεί έναν βαθιά προσωπικό τρόπο έκφρασης.
«Όταν τραγουδάμε μπροστά σε άλλους, είμαστε πολύ ευάλωτοι. Η φωνή είναι κάτι τόσο προσωπικό και νομίζω ότι αυτό είναι που μας κάνει να φοβόμαστε».
Για περισσότερες πληροφορίες, επισκεφθείτε τη σελίδα εκδηλώσεων του Greek Guide.
The post Agapi Gioftsidis: «Η ελληνική μουσική αγγίζει κάτι πολύ βαθύ μέσα σου» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.