Ο Alan Davidson δεν πιστεύει ότι θα μπορέσει ποτέ να ανταποδώσει στην ελληνική παροικία της Μελβούρνης όσα του πρόσφερε και τον τρόπο με τον οποίο άλλαξε τη ζωή του.
Ούτε πρόκειται να ξεχάσει ποτέ τα λόγια του θρυλικού Αυστραλού αθλητή Herb Elliott, τα οποία άλλαξαν την πορεία της καριέρας του.
Το Σάββατο το βράδυ, όταν η ιστορική ελληνική ποδοσφαιρική δύναμη της Αυστραλίας, η South Melbourne Ελλάς, θα αντιμετωπίσει τη Melbourne Victory στον τελικό του Australia Cup, λίγοι άνθρωποι θα βρίσκονται σε τόσο δύσκολη συναισθηματική θέση όσο ο Alan Davidson.
Από τη μία πλευρά, ο γιος του, Jason Davidson, θα φορέσει το περιβραχιόνιο του αρχηγού της Victory.
Από την άλλη, ο ίδιος ο Alan Davidson αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους της South Melbourne, του περήφανου ελληνικού συλλόγου που έγραψε τη δική του ιστορία στο αυστραλιανό ποδόσφαιρο.
Η σχέση του Davidson με την ελληνική παροικία, ωστόσο, ξεκίνησε πολλά χρόνια πριν, όταν ήταν ακόμη μαθητής του δημοτικού και αισθανόταν ότι ήταν «το μόνο παιδί ασιατικής καταγωγής στα δυτικά προάστια».
Ο ρατσισμός και ο σχολικός εκφοβισμός ήταν καθημερινότητα και ο νεαρός Alan δεν ήξερε πού να στραφεί.
Ο πατέρας του, Keith, ήταν στρατιωτικός, ενώ η μητέρα του, Kazuko, ήταν μία από τις πρώτες «νύφες του πολέμου» από τη Hiroshima που εγκαταστάθηκαν στην Αυστραλία.
Για τον Davidson, το να μεγαλώνει στη Μελβούρνη της δεκαετίας του 1960 ήταν εξαιρετικά δύσκολο.
«Ήμουν Ιάπωνας και όλα τα παιδιά με τα οποία πήγαινα σχολείο ήταν Αυστραλοί. Οι πατεράδες όλων αυτών των παιδιών είχαν σκοτωθεί στον πόλεμο και εγώ ήμουν Ιάπωνας. Ήταν δύσκολα», θυμάται μιλώντας στο AAP.
«Οι Έλληνες ήταν οι μόνοι που ερχόντουσαν σε μένα και με ρωτούσαν: “Είσαι καλά;”. Γιατί με έδερναν κάθε μέρα.
»Γι’ αυτό πήγα στη South Melbourne. Ήταν οι μόνοι που μου μιλούσαν, οπότε έμεινα μαζί τους και τους ακολούθησα.
»Έπαιζαν ποδόσφαιρο και εγώ δεν ήξερα καν τι ήταν το ποδόσφαιρο. Και δεν ήμουν καλός.
»Έτσι προπονούμουν, ξανά και ξανά και ξανά, μόνο και μόνο για να είμαι κοντά στους Έλληνες. Και τελικά έφτασα στο σημείο να παίξω για τη South Melbourne».
Στη South ο Davidson γνώρισε μερικούς από τους πιο στενούς του φίλους, δημιούργησε την ποδοσφαιρική του καριέρα και έφτασε μέχρι την εθνική Αυστραλίας, τους Socceroos, ενώ στη συνέχεια αγωνίστηκε και στο εξωτερικό.
Εκεί γνώρισε και τη σύζυγό του, Effie, με την οποία απέκτησαν δύο γιους, τον Jason και τον Jamie.
«Γι’ αυτό χρωστάω τη ζωή μου στην ελληνική παροικία», λέει χαρακτηριστικά.
Τα λόγια του Herb Elliott
Κι όμως, αν δεν είχε μεσολαβήσει την κατάλληλη στιγμή μια άλλη μεγάλη μορφή του αυστραλιανού αθλητισμού, ίσως ο Davidson να μην είχε φορέσει ποτέ τη φανέλα της εθνικής Αυστραλίας.
Όταν κλήθηκε για πρώτη φορά στους Socceroos, αρνήθηκε την πρόσκληση, καθώς οι εμπειρίες του από τα σχολικά του χρόνια τον είχαν αφήσει βαθιά πληγωμένο.
«Είπα “όχι, δεν πρόκειται να παίξω για τους Αυστραλούς”. Γιατί τους μισούσα», εξηγεί.
Τότε παρενέβη ο προϊστάμενός του στην Puma, ο σπουδαίος Αυστραλός αθλητής Herb Elliott.
«Με φώναξε στο γραφείο και μου είπε: “Μόλις έλαβα ένα τηλεφώνημα και μου είπαν ότι αρνήθηκες να παίξεις για την Αυστραλία”».
Και συνέχισε:
«”Ο πατέρας σου είναι Αυστραλός. Είσαι Αυστραλός. Κάποια μέρα θα γίνεις περήφανος Αυστραλός. Με εμπιστεύεσαι; Σου το λέω τώρα. Θα παίξεις για την Αυστραλία”».
«Γι’ αυτό άρχισα να παίζω για την Αυστραλία. Και τελικά είχε δίκιο. Έγινα περήφανος Αυστραλός», θυμάται ο Davidson.
Το αυστραλιανό ποδόσφαιρο αποκόμισε τεράστια οφέλη από εκείνη την απόφαση.
Ο Davidson έγινε θρύλος της South Melbourne και των Socceroos και στη συνέχεια άνοιξε τον δρόμο και για τον γιο του, Jason, ώστε να ακολουθήσει επαγγελματική ποδοσφαιρική καριέρα.
Ο Jason αγωνίστηκε με την εθνική Αυστραλίας στο 2014 World Cup, κατέκτησε το 2015 Asian Cup και έκανε σημαντική καριέρα σε συλλόγους της Αυστραλίας, της Ασίας, της Αγγλίας και της Ευρώπης.
Μάλιστα, έχει κάνει τατουάζ στο στήθος του μια φωτογραφία από τα παιδικά του χρόνια, όπου ο πατέρας του τον κρατά στους ώμους του και οι δύο φορούν φανέλες της South Melbourne.
«Βλέπεις τις φωτογραφίες και με βλέπεις μικρό να τρέχω γύρω από το γήπεδο και να τον παρακολουθώ να προπονείται», λέει χαμογελώντας ο Jason Davidson.
«Πρόσφατα πήγα στο γήπεδο της Ελλάς, το Lakeside για να παρακολουθήσω τον τελικό του NPL. Πήγα μαζί με τον γιο μου και εκείνος είδε τις φωτογραφίες στους τοίχους και είδε και τον παππού του».
«Γραμμένο στα αστέρια»
Ο Alan Davidson θα ήθελε να δει τη μακροχρόνια προσπάθεια της South Melbourne να αποκτήσει άδεια συμμετοχής στην A-League να γίνεται τελικά πραγματικότητα.
«Είναι ένα μεγάλο όνομα, αλλά είναι ένας επιτυχημένος σύλλογος και έχει κερδίσει το δικαίωμα», λέει.
Για τον Jason, η αναμέτρηση που τόσο καιρό περίμενε το αυστραλιανό ποδόσφαιρο μοιάζει σχεδόν απίστευτη.
«Ήταν γραμμένο στα αστέρια να γίνει ένας τέτοιος τελικός», δηλώνει.
Ο Alan θα βρίσκεται ανάμεσα στους θρύλους της South Melbourne που έχουν ενταχθεί στο Hall of Fame του συλλόγου, μαζί με μορφές όπως ο Paul Trimboli και ο Michael Peterson, για το «τεράστιο» παιχνίδι του Σαββάτου, στη μεγαλύτερη σκηνή που έχει γνωρίσει ο σύλλογος εδώ και πολλά χρόνια.
«Θα είναι μια ξεχωριστή βραδιά», λέει ο Jason.
«Ο πατέρας μου έχει υπέροχες αναμνήσεις από την εποχή του στη South.
»Για μένα, το να έχω αυτή την ευκαιρία να παίξω σε έναν τέτοιο αγώνα είναι κάτι ξεχωριστό. Είμαι σίγουρος ότι θα υποστηρίζει και τις δύο πλευρές. Απλώς θα θέλει να γίνει ένα καλό παιχνίδι και να κερδίσει ο γιος του».
Όταν οι άνθρωποι της South Melbourne τον ρώτησαν ποια ομάδα θα υποστηρίξει, ο Alan Davidson δυσκολεύτηκε να δώσει ξεκάθαρη απάντηση.
«Υποστηρίζω τη South Melbourne γιατί χρωστάω τη ζωή μου στους Έλληνες», είπε.
«Αλλά ο γιος μου είναι ο γιος μου – και είναι ο αρχηγός.
»Όπως και να έχει, για μένα θα υπάρχει ένας νικητής».
The post O πρώην άσσος της Ελλάς Μελβούρνης Alan Davidson θυμάται: «Χρωστάω τη ζωή μου στους Έλληνες» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.