Ο Ολυμπιακός είχε τρεις νίκες σε τρία ματς πριν πάει στη Γαλλία για την τέταρτη αγωνιστική της league phase του Europa League κι όμως η χθεσινή ισοπαλία που απέσπασε από τη Ρεν είναι αποτέλεσμα σημαντικότερο από τις τρεις προηγούμενες νίκες του.
Η Ρεν στο γήπεδό της είναι αήττητη φέτος, είναι ένα μόλις βαθμό μακριά από την κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος και το σπουδαιότερο περίμενε τον Ολυμπιακό αρκετά υποψιασμένη καθώς ο προπονητής της Φρανκ Εζ τον είχε δει να κερδίζει την Ολιμπίκ Μαρσέιγ πριν από ένα μήνα. Οι Γάλλοι παίζοντας με τρεις κεντρικούς αμυντικούς θέλησαν να περιορίσουν τα ρίσκα – σημάδι ότι τον Ολυμπιακό τον φοβήθηκαν. Κι όποιος τον Ολυμπιακό τον φοβάται είναι δύσκολο να τον κερδίσει.
Ξέρει
Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του δεν φοβήθηκε τους γηπεδούχους γιατί γενικώς στην Ευρώπη χρόνια τώρα δεν φοβάται. Ο προπονητής του ξέροντας τη νοοτροπία της ομάδας (και του συλλόγου γενικότερα θα έλεγα…) παρουσίασε μια ομάδα που με τη σύνθεση που εμφανίστηκε ήταν δεδομένο ότι θα έψαχνε το γκολ. Ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ έστειλε στο γήπεδο μαζί τους Πουέρτα, Φορτούνη, Σα, Μπέιλ και Γλονζάλες. Ρίσκο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι επί των ημερών του Ιμανόλ ο Σα και ο Μπέιλ δεν έχουν ξεκινήσει σε κανένα ματς.
Πέντε
Ο Ολυμπιακός αιφνιδιάζοντας τους γηπεδούχους είχε πέντε επικίνδυνες επισκέψεις στο πρώτο μισάωρο, αλλά δεν βρήκε γκολ. Η Ρεν ανασυντάχθηκε και είχε κι αυτή τις ευκαιρίες της. Προέκυψε ένα ματς στην κόψη του ξυραφιού που ήταν φανερό πως όποιος έβαζε γκολ θα το κέρδιζε. Στο δεύτερο ημίχρονο υπήρξε λιγότερο τρέξιμο και περισσότερη μέθοδος και πάλι όμως οι ευκαιρίες δεν έλειψαν. Ο Ιμανόλ φρέσκαρε την επίθεση με τους Ζέλσον, Γιάρεμτσουκ και Τσικίνιο: οι δυο πρώτοι έχασαν δυο πολύ καλές ευκαιρίες.
Αλλά χρειάστηκε και ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού: μια επέμβαση του Ορτέγκα στο 88′ ήταν η καλύτερη της βραδιάς. Και ο προπονητής της Ρεν έπαιξε το ίδιο χαρτί με τον Αλγουαθίλ: άλλαξε τους δημιουργικούς του ποδοσφαιριστές ποντάροντας στη φρεσκάδα παικτών όπως ο Ροσιέν και ο Μπλας που συχνά ξεκινάνε. Αλλά ο Ολυμπιακός, αν και κάπως κουράστηκε στο τέλος, ήταν πολύ ψύχραιμος.
Τρόπος
Είναι παράξενο αλλά το ματς αυτό έληξε 0-0 μολονότι με τον τρόπο τους και οι δυο ομάδες έπαιξαν για να κερδίσουν. Κι ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό για τον Ολυμπιακό: ότι πήρε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα με δυο διαφορετικούς τρόπους. Εδειξε προσωπικότητα στην αρχή ψάχνοντας το γκολ και αμύνθηκε σωστά και χωρίς να υποφέρει όταν πιέστηκε. Με άλλα λόγια έδειξε μια πληρότητα χωρίς μάλιστα να έχει και παίκτες που έκαναν κάποιου τύπου υπέρβαση στην απόδοσή τους.
Ο Ρέτσος ήταν πολύ καλός, ο Κάρμο προσεκτικός, ο Εσε έτρεξε πολύ όπως και ο Πουέρτα, ενώ ο Ορτέγκα ήταν ο πολύ καλός τερματοφύλακας που βλέπουμε από την αρχή. Αυτός που έδειξε αντοχές σπάνιες είναι ο Κώστας Φορτούνης. Οι άλλοι έκαναν απλά τη δουλειά τους. Οπως και ο Ολυμπιακός συνολικά. Και για αυτό το αποτέλεσμα είναι σπουδαίο.
Αντίπαλος
Ο ΠΑΟ και ο ΟΦΗ τα παιχνίδια των οποίων θα δούμε απόψε δεν έχουν τους πιο δύσκολους αντιπάλους. Ο ΟΦΗ θα αντιμετωπίσει τη Χάποελ Μπερ Σεβά στο Βουκουρέστι για το Europa League και ο ΠΑΟ την ΤΣΣΚΑ Σόφιας για το Conference League. Είναι από τα ματς που εύκολα μπορείς να πεις πως ο αντίπαλος των ελληνικών ομάδων μπορεί να είναι μόνο ο κακός εαυτός τους.
Καλύτερα
Ο ΟΦΗ αγωνίζεται μάλλον καλύτερα εκτός έδρας: η ομάδα του Χρήστου Κόντη ξέρει να αμύνεται κι αν το κάνει καλά απέναντι στην Μπερ Σεβά μπορεί να πάρει αποτέλεσμα. Το έχει ανάγκη γιατί αυτό το ματς – στα χαρτιά τουλάχιστον – είναι το πιο εύκολο από τα παιχνίδια που έχει μπροστά του στην ευρωπαϊκή του περιπέτεια.
Ο ΟΦΗ έχει παίκτες να βγάλουν αντεπιθέσεις (ο Νους, αλλά και ο Αϊτόρ κι ο Φούντας είναι πολύ καλοί σε αυτό) και είναι από τις λίγες ελληνικές ομάδες που ξέρει να παίζει πολύ σωστά με τρεις κεντρικούς αμυντικούς. Αν ο Ανδρούτσος και ο Μπουχαλάκης ελέγξουν τον ρυθμό μπορεί να πάρει αποτέλεσμα – ακόμα και να κερδίσει. Η Μπερ Σεβά τα πάει πολύ καλά στο πρωτάθλημα του Ισραήλ, στο οποίο είναι δεύτερη ένα μόλις βαθμό πίσω από τη Μακάμπι Τελ Αβίβ, αλλά δεν έχει εξίσου καλά αποτελέσματα στο Europa League και γιατί δεν αγωνίζεται στην έδρα της.
Σε τρία ματς έχει μια ισοπαλία (στο Βουκουρέστι με την Ντιναμό Ζάγκρεμπ) και δυο ήττες (μια από την Αλκμααρ με 2-1 στην Ολλανδία και μια από την Ουνιόν με 4-0 στο Βέλγιο). Αν και είμαστε νωρίς στη διοργάνωση απόψε μοιάζει να παίζει τα ρέστα της κι αυτό είναι κακό για τον ΟΦΗ. Σίγουρα η ομάδα του Κόντη θα χρειαστεί πάλι ένα πολύ καλό ματς από τον τερματοφύλακά της: μέχρι τώρα ο Χριστογιώργος στα ματς με τη Ρεν και τη Χοφενχάιμ και ο Λίλο στο παιχνίδι με τη Λεβερκούζεν ήταν σπουδαίοι.
Εύκολα
Δυσκολεύομαι από την άλλη να φανταστώ τον ΠΑΟ να μην κερδίζει την ΤΣΣΚΑ Σόφιας που είναι λίγο πιο δυνατή από την ΤΣΣΚΑ Σόφιας 1948 που απέκλεισε το καλοκαίρι, αλλά απέχει πολύ από το να χαρακτηρισθεί ομάδα που προκαλεί φόβους. Θυμίζω πως τη συγκεκριμένη ομάδα την απέκλεισε ο ΟΦΗ στα play offs των προκριματικών του φετινού Europa League τον περασμένο Αύγουστο – και μάλιστα με δυο νίκες. Ο ΠΑΟ είχε ζοριστεί το καλοκαίρι με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας 1948, αλλά από τότε πέρασε πολύς καιρός και είναι πλέον μια άλλη ομάδα.
Ο στόχος του πρέπει να είναι πέρα από τη νίκη και τα πολλά γκολ αφού αυτά χρειάζονται στις πιθανές ισοβαθμίες. Στον Παναθηναϊκό θέλουν οι δυο νίκες που η ομάδα έχει ήδη (με την Μπάνια Λούκα και την Καϊράτ) να γίνουν τέσσερις (στα ματς με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας και τη Νόρντζελαντ), ώστε τα παιχνίδια με τη Φράιμπουργκ και την Μπράιτον με τα οποία ολοκληρώνει τη league phase να μην έχουν χαρακτήρα τελικού.
Kαι δεν κρύβουν ότι η κατάκτηση του Conference League είναι στόχος. Και γιατί όχι. Πέρα από το ότι το τρόπαιο το έχει κατακτήσει ήδη ελληνική ομάδα, θυμίζω πως και ο ΠΑΟ και ο ΠΑΟΚ και η ΑΕΚ έχουν φτάσει στα προημιτελικά του. Αν ο ΠΑΟ βρεθεί σε αυτά φέτος θα είναι τέσσερα ματς πριν απ’ τον τελικό.