Το φθινόπωρο του 2026 βρίσκει την Άγκυρα σε κατάσταση διαρκούς επιχειρησιακής ετοιμότητας, υλοποιώντας έναν απόλυτα ενορχηστρωμένο σχεδιασμό που συνδυάζει τη στρατιωτική κινητοποίηση στο πεδίο με μείζονες πολιτικές και νομικές προκλήσεις.
Μέσα από ένα πυκνό και απόλυτα συγχρονισμένο χρονοδιάγραμμα, το τουρκικό Γενικό Επιτελείο θέτει σε εφαρμογή το ευρύ πρόγραμμα ασκήσεων επιστράτευσης «Yıldırım-2026» (Κεραυνός). Από τα τέλη Αυγούστου έως και τα τέλη Οκτωβρίου, η τουρκική ηγεσία ενεργοποιεί διαδοχικά τις εφεδρείες και των τριών Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεών της, επιλέγοντας με χειρουργικό τρόπο τις πιο κρίσιμες, εξειδικευμένες και γεωγραφικά ευαίσθητες μονάδες της επικράτειάς της.
Για την ελληνική αμυντική διπλωματία και τους αναλυτές του Πενταγώνου, το συγκεκριμένο «μπαράζ» δεν αποτελεί μια απλή, τυπική γραφειοκρατική διαδικασία ελέγχου των καταλόγων των εφέδρων. Αντίθετα, η ακτινογραφία των μονάδων που επελέγησαν αποκαλύπτει μια ξεκάθαρη προσπάθεια επίδειξης ισχύος και δοκιμής της ταχύτητας μετάβασης από την ειρηνική στην πολεμική περίοδο. Το κυριότερο, όμως, είναι πως η στρατιωτική αυτή κινητοποίηση συμπίπτει απόλυτα με μια μείζονα πολιτική και νομική πρόκληση. Την έναρξη της νέας συνόδου της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης την 1η Οκτωβρίου, όπου η κυβέρνηση Ερντογάν αναμένεται να φέρει προς ψήφιση τον αμφιλεγόμενο «Νόμο για τις Θαλάσσιες Ζώνες Δικαιοδοσίας», ο οποίος μετατρέπει το αναθεωρητικό δόγμα της «Γαλάζιας Πατρίδας» (Mavi Vatan) σε επίσημο νόμο του τουρκικού κράτους, διεκδικώντας 462.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.
Το χρονοδιάγραμμα των επιχειρήσεων ξετυλίγεται με απόλυτη ακρίβεια, αρχίζοντας από την Ανατολική Θράκη, όπου από τις 31 Αυγούστου έως τις 11 Σεπτεμβρίου ολοκληρώθηκε η πρώτη φάση στο Μπαμπάεσκι του Κιρκλαρελί με την επιστράτευση της 1ης Θωρακισμένης Ταξιαρχίας. Η μονάδα αυτή, εξοπλισμένη με βαρέα άρματα μάχης Leopard και αναβαθμισμένα M60, αποτελεί τη «σιδηρά γροθιά» των τουρκικών δυνάμεων κοντά στον Έβρο, αποτελώντας την επιθετική αιχμή της 1ης Στρατιάς της Τουρκίας. Σήμερα, με το ημερολόγιο να δείχνει 25 Σεπτεμβρίου 2026, οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις βρίσκονται σε μια σύντομη ανάπαυλα, προετοιμάζοντας το δεύτερο και πιο πυκνό κύμα των ασκήσεων, το οποίο θα λειτουργήσει ως το επιχειρησιακό υπόβαθρο της νομοθέτησης της «Γαλάζιας Πατρίδας» στο κοινοβούλιο.
Παράλληλα, από τις 20 έως τις 25 Σεπτεμβρίου, το σύνολο σχεδόν του τουρκικού στόλου αναπτύσσεται στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο για τη μεγάλη διακλαδική άσκηση «Θαλασσόλυκος» (Denizkurdu). Στο πλαίσιο αυτό, η Άγκυρα μετατρέπει την Ίμβρο σε προκεχωρημένο ορμητήριο, για το διάστημα από τις 22 έως τις 27 Σεπτεμβρίου. ΝΟΤΑΜ δεσμεύει τον εναέριο χώρο στα νοτιοανατολικά του νησιού για άλματα ελεύθερης πτώσης από επίλεκτα στελέχη των τουρκικών ειδικών δυνάμεων από ύψος 10.000 ποδών, απέναντι από τις ακτές της Λήμνου. Πρόκειται για ξεκάθαρη επιχειρησιακή εκπαίδευση διείσδυσης κομάντος πίσω από τις γραμμές του εχθρού με σκοπό τη συλλογή πληροφοριών ή τη δολιοφθορά.
Από τις 3 έως τις 9 Οκτωβρίου, η 5η Κύρια Βάση Αεριωθουμένων στη Μερζιφούντα ενεργοποιεί την άκρως εξειδικευμένη 151η Μοίρα «Tunç», η οποία αποτελεί τη μοναδική δύναμη της Τουρκίας σε αποστολές SEAD (Καταστολή Εχθρικής Αεράμυνας) με F-16 και αντι-ραντάρ πυραύλους HARM, στοχεύοντας άμεσα στο πυκνό αντιαεροπορικό «τείχος» της Ελλάδας στο Αιγαίο. Στη συνέχεια, από τις 15 έως τις 21 Οκτωβρίου, η 70ή Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού στο Μαρντίν τίθεται σε κατάσταση συναγερμού για να αποδείξει την ικανότητα άμεσης τροφοδοσίας ενός ρευστού επίγειου μετώπου στα σύνορα με τη Συρία. Η κορύφωση έρχεται από τις 21 έως τις 27 Οκτωβρίου με την έναρξη της άσκησης στην 1η Αμφίβια Ταξιαρχία Πεζοναυτών στη Φώκαια της Σμύρνης. Η μονάδα αυτή εκπαιδεύεται αποκλειστικά σε αποβατικές επιχειρήσεις και καταλήψεις ακτών, αποτελώντας τον βασικό πυλώνα του νεοσύστατου τουρκικού Αμφίβιου Σώματος Στρατού, το οποίο πλέον επεκτείνεται με νέες ταξιαρχίες στο Χατάι και το Τσανάκκαλε. Την επιθετική αυτή διάταξη συμπληρώνει η πρόσφατη μεταστάθμευση της επίλεκτης 51ης Ταξιαρχίας Καταδρομών στα Σώκια του Αϊδινίου, ακριβώς απέναντι από τη Σάμο.