Πάντα γενναιόδωρη ως γειτόνισσα, η ομογενής Vicki Apostolopoulos (Βίκυ Αποστολοπούλου ή Van Aken) είχε φτιάξει cupcakes για τον Milorad -Mick- Zaric.
Την ευχαρίστησε με γραπτό μήνυμα, χαρακτηρίζοντας τα γλυκά «καταπληκτικά».
Εκείνη χάρηκε όταν έμαθε ότι του είχαν αρέσει.
Δεν μπορούσε να φανταστεί ότι μόλις δύο ημέρες αργότερα, στις 16 Νοεμβρίου 2024, θα τη μαχαίρωνε μέχρι θανάτου μπροστά στα δύο ανήλικα παιδιά της.
Νωρίτερα φέτος, ο Zaric δήλωσε ένοχος στις κατηγορίες για φόνο και επίθεση (murder & assault).
Οι συγκλονιστικές λεπτομέρειες της δολοφονίας παρουσιάστηκαν στο Supreme Court of Victoria, όπου συγγενείς και φίλοι του θύματος απέτισαν φόρο τιμής σε μια στοργική και αφοσιωμένη μητέρα με «χρυσή καρδιά».
Το δικαστήριο άκουσε ότι ο 48χρονος Zaric ζούσε επί δύο δεκαετίες δίπλα στην Apostolopoulos, στο Bayswater, στα ανατολικά της Μελβούρνης.
Ήταν τακτικός χρήστης κάνναβης, αλλά είχε κάνει χρήση κεταμίνης για πρώτη φορά τις ημέρες που προηγήθηκαν της δολοφονίας, το πρωί της 16ης Νοεμβρίου.
Η εισαγγελέας Erin Ramsay δήλωσε ότι ο γιος και η σύντροφος του Zaric είχαν αρχίσει να ανησυχούν για την αλλόκοτη συμπεριφορά του έπειτα.
Όπως ανέφερε, ο 48χρονος έσπρωξε τον γιο του στις σκάλες, σκότωσε μια κατοικίδια χελώνα και διέλυσε μια τηλεόραση.
Αργότερα, όταν η σύντροφός του και ο γιος του πίστεψαν ότι είχε ηρεμήσει, επιχείρησε να επιτεθεί στο αγόρι με μαχαίρι, σύμφωνα πάντα με τα όσα αναφέρθηκαν στο δικαστήριο.
Η Ramsay ανέφερε ότι ο γιος του Zaric κατέφυγε στο σπίτι της Apostolopoulos.
Η ομογενής άφησε τον νεαρό να μπει μέσα και στη συνέχεια άνοιξε την πόρτα στον πατέρα του, καθώς εκείνος δεν σταματούσε να τη χτυπά επίμονα.
«Welcome home, Vicky» (Καλώς ήρθες σπίτι, Vicky), της είπε, πριν τη μαχαιρώσει επανειλημμένα, ειπώθηκε στο Supreme Court of Victoria.
Ο 16χρονος γιος της κατάφερε να απομακρύνει τον48χρονο και να τον ακινητοποιήσει με λαβή στον λαιμό, δίνοντας έτσι τη δυνατότητα στον μικρότερο αδελφό του, 12 χρόνων, να διαφύγει.
Όταν ο Zaric συνελήφθη, είπε στους αστυνομικούς: «Έχω πάρει πολλή κετ(αμίνη)».
«Πού είναι το μαχαίρι;» τον ρώτησε ένας από αυτούς.
«Στον λαιμό της», απάντησε.
Αργότερα, δήλωσε ότι έκανε «microdosing» (λήψη μικροδόσεων) κεταμίνης και εισέπνεε τη σκόνη κάθε 40 λεπτά.
«Ήταν σαν να ήμουν δαιμονισμένος ή κάτι τέτοιο», είπε.
Την Τρίτη, καθόταν ανέκφραστος στο εδώλιο, ενώ περισσότεροι από 50 συγγενείς και φίλοι της Vicki Apostolopoulos βρίσκονταν στο δικαστήριο.
Στην αίθουσα είχε τοποθετηθεί φωτογραφία του θύματος ενώ διαβάζονταν οι δηλώσεις των ανθρώπων της για τις επιπτώσεις του εγκλήματος.
Πολλές από αυτές περιέγραφαν τη βαθιά θλίψη, το σοκ, την οργή και το τεράστιο αίσθημα απώλειας που προκάλεσε η δολοφονία.
Η αδελφή της Vicki, Mary Kadis, δήλωσε ότι η κατάσταση στην οποία βρισκόταν ο δράστης λόγω των ναρκωτικών δεν αποτελεί δικαιολογία.
«Οι επιλογές που έκανες μέχρι εκείνη την ημέρα ήταν δικές σου», είπε στο δικαστήριο.
«Είχε η Vicki επιλογή εκείνη την ημέρα; Όχι, δεν είχε».
«Ήταν τα πάντα για μένα – ήταν η καλύτερή μου φίλη, η αδελφή ψυχή μου».
Η μητέρα της ομογενούς, Sofia Apostolopoulos (Σοφία Αποστολοπούλου), δήλωσε ότι η θλίψη που κουβαλά δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια.
«Η κόρη μου ήταν η ζωή μου», ανέφερε.
«Από τον θάνατό της ζω έναν εφιάλτη από τον οποίο δεν μπορώ να ξυπνήσω».
Η στενή φίλη της, Maria Pantelios, περιέγραψε τη Vicki ως μέλος της οικογένειάς της.
«Η παρουσία της είχε έναν μοναδικό τρόπο να ‘ανεβάζει’ τους ανθρώπους γύρω της, ακόμη και στις πιο σκοτεινές στιγμές», είπε στο δικαστήριο.
Ο γιος του Zaric υπέβαλε επίσης δήλωση, στην οποία χαρακτήρισε τον θάνατο της ομογενούς «συντριπτικό».
Περιέγραψε τη δολοφονία ως πράξη προδοσίας από τον ίδιο του τον πατέρα.
«Ο άνθρωπος που είχα περισσότερο ανάγκη ήταν ο άνθρωπος που με πλήγωσε περισσότερο. Αυτό δεν θα το ξεχάσω ποτέ», είπε.
Η συνήγορος υπεράσπισης, Ruth Shann SC, υποστήριξε ότι η πράξη του Zaric δεν ήταν χαρακτηριστική της προσωπικότητάς του και ότι η κρίση του είχε αλλοιωθεί λόγω της κεταμίνης.
«Δεν πρόκειται για έναν ψυχρό και αδίστακτο δολοφόνο», είπε η Shann.
«Πρόκειται για έναν ευγενικό, ήπιο και γενναιόδωρο άνθρωπο που πάλευε με την κατάθλιψη».
Ανέφερε ότι κάποιος του είπε ότι η κεταμίνη θα μπορούσε να τον βοηθήσει.
«Την πήρε και όλα κατέρρευσαν».
«Πρόκειται για αδίκημα που διαπράχθηκε από έναν άνθρωπο ο οποίος βρισκόταν σε κατάσταση που δεν ήταν ο εαυτός του».
Χαρακτήρισε την απόφαση του πελάτη της να δηλώσει ένοχος «αξιοσημείωτη», δεδομένου ότι θα μπορούσε να είχε αμφισβητήσει τις κατηγορίες προβάλλοντας ως υπερασπιστικό ισχυρισμό την ψυχική διαταραχή (mental impairment).
Όπως είπε, ο Zaric επέλεξε να δηλώσει ένοχος προκειμένου να γλιτώσει την οικογένεια του θύματος από επιπλέον οδύνη.
«Υπάρχουν πολλές υποθέσεις στις οποίες κάποιος επιχειρεί να αμφισβητήσει τις κατηγορίες, ακόμη κι όταν δεν υπάρχει κανένα βάσιμο υπερασπιστικό επιχείρημα», είπε συνήγορος υπεράσπισης.
«Πιστεύει ότι δεν θα μπορέσει ποτέ να συμφιλιωθεί με αυτό που έκανε».
Η δικαστής Justice Jacinta Forbes θα ανακοινώσει την ποινή σε μεταγενέστερη ημερομηνία.
Έξω από το δικαστήριο, η Mary Kadis κάλεσε τη δικαστή να εξετάσει την επιβολή ισόβιας κάθειρξης, λέγοντας ότι η οικογένεια «έχει καταδικαστεί να ζει με μια ζωή γεμάτη πένθος, συντριβή και πόνο».
Πηγές: AAP, ABC
The post «Η κόρη μου ήταν η ζωή μου» appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.