Κοιτάς τις ομάδες που μετέχουν στην Γ’ Εθνική και σε πιάνει θλίψη. Ανάμεικτη με νοσταλγία. Οι περισσότερες με συμμετοχές σε κορυφαία πρωταθλήματα και με Ιστορία που γεμίζει αρκετές σελίδες. Δόξα Βύρωνα, ΠΑΟ Ρουφ, Αιγάλεω, Εθνικός, Ιωνικός, Προοδευτική και Απόλλων Σμύρνης συνωστίζονται στον όγδοο όμιλο και περιμένουν πότε θα βρουν μια χαραμάδα ώστε να δουν καλύτερα τη Β’ Εθνική και αργότερα, γιατί όχι, το κλαμπ των μεγάλων. Δεν χάθηκαν αυτά τα σύνολα, μένουν ισχυρά στη θύμηση όλων και βέβαια παίζει ρόλο το όνομά τους που διατηρούνται έστω και έχοντας δεχθεί (αγωνιστικά ) χαστούκια.
Χθες, η Γρηγορίου Λαμπράκη απέκτησε ξανά ζωή. Ποδοσφαιρική. Υστερα από επτά χρόνια είχαμε το «ντέρμπι της Κοκκινιάς» και το Προοδευτική – Ιωνικός συγκέντρωσε το ενδιαφέρον των φίλων του ποδοσφαίρου. Αυτών που δεν ζουν μόνο με στόχο να παρακολουθούν Τσάμπιονς Λιγκ ή τις άλλες χρυσοποίκιλτες διοργανώσεις. Των ανθρώπων που φορούν γεμάτοι υπερηφάνεια τα κασκόλ τους και πηγαίνουν στα γήπεδα, εκεί που δίνει μάχες η ομάδα τους. Συχνά κρατούν και το χέρι ενός πιτσιρικά, έτσι για να του μεταδίδουν το αγνό τους πάθος.
Σε ένα γήπεδο, λοιπόν, που κάποτε φιλοξένησε τους ισχυρούς του ποδοσφαίρου μας και κατέκτησε σημαντικές νίκες, στη μικρή της έδρα, η Προοδευτική υποδέχθηκε ξανά τον Ιωνικό. Δεν είχαν νίκη οι δύο μονομάχοι. Με την Προό, όπως την αποκαλούν οι πιστοί της φίλοι να μετρά έξι νίκες και 11 ισοπαλίες στα τετ-α-τετ με τους Μπλε. Κράτησε την παράδοση, πήρε τους βαθμούς και πάλι, έφτασε στο 2-0 αλλά βέβαια για εκείνους που το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο αποτελέσματα αλλά κάτι παραπάνω, για όσους νιώθουν τον ρομαντισμό να τους διαπερνά όταν ξαναβλέπουν φανέλες από το παρελθόν, το φιλμ των αναμνήσεων πέρασε γρήγορα στην οθόνη των ματιών τους.
Τη βυσσινί φανέλα δεν φορούν πλέον ποδοσφαιριστές του διαμετρήματος ενός Νικολακάκου, ενός Αταγιάν, ενός Σκριβάνου ή ενός Πάντου. Ούτε στον Ιωνικό αγωνίζονται παίκτες με την αξία που είχαν ο Γρίμπιλας με τον Ξανθόπουλο, ο Κοττάκης με τον Φρούσο. Και τι μ’ αυτό, όμως; Οι εποχές αλλάζουν, το σήμερα απείλησε να… καταπιεί ιστορικές ομάδες ωστόσο στη Νίκαια πολεμούν να κρατήσουν στον αφρό τις ελπίδες πως οι αγαπημένες τους ομάδες θα επανέλθουν δυναμικές και με την ίδια πίστη ότι θα συνεχίσουν σε υψηλό επίπεδο. Γιατί όχι; Αλλωστε, τέτοια κλασικά ντέρμπι, ακόμη και σε επίπεδο Γ’ Εθνικής, όντως μας έχουν λείψει.