Σύμφωνοι, ο τίτλος είναι παράφραση του βιβλίου του Διονύση Χαριτόπουλου, το «Αρης, ο αρχηγός των ατάκτων». Αλλά για μια στιγμή. Δεν ταιριάζει γάντι σε αυτό που είδαμε το βράδυ της Κυριακής στο Γ. Καραϊσκάκης;
Λίγα 24ωρα μετά το φευγιό από τη ζωή του τόσο ταλαντούχου συγγραφέα που ουδέποτε έκρυψε την αγάπη του για τον Ολυμπιακό, στο Νέο Φάληρο οι ερυθρόλευκοι μαχητές έβγαλαν αυτό που ζητεί κάθε οπαδός τους: πάθος και ψυχή. Πάει να πει τα κύρια συστατικά που φέρνουν τη νίκη σε σπουδαία ραντεβού, γιατί καλή η θεωρία και οι …γραμμές στον πίνακα της τακτικής, όταν όμως δεν το λέει η ψυχή σου, τότε απλά οι βαθμοί πάνε αλλού.
Οδηγός σε αυτή την προσπάθεια του Ολυμπιακού, ο κάπτεν Παναγιώτης Ρέτσος. Όχι αρχηγός των …ατάκτων όπως ο Αρης Βελουχιώτης στο βιβλίο του Χαριτόπουλου, αλλά αρχηγός των παθιασμένων και αυτών που δεν συμβιβάζονται με την αποτυχία. Αν οι γηπεδούχοι δεν νικούσαν, οι Πράσινοι όχι μόνο θα έμεναν αήττητοι, αλλά θα αποκτούσαν παραπάνω ηθικό για τη συνέχεια.
Κι όμως, ο Ρέτσος έδωσε τον τόνο, ο Ολυμπιακός πίεσε το Τριφύλλι στην περιοχή του και εξασφάλισε την επιτυχία ακόμη και όταν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο δεύτερο ημίχρονο αγωνίστηκε με παίκτη λιγότερο. Στο «κόκκινο σπίτι» τον πρώτο λόγο τον έχουν πάντα αυτοί που «το ματς το κυνηγούν περισσότερο». Και οι παίκτες του Ολυμπιακού έχοντας κοντά το κοινό τους, μοιάζει να αγωνίζονται συχνά «με φτερά στα ποδάρια». Το 1-0 έκρινε ένα ντέρμπι κομβικό κι ας είμαστε ακόμη σχετικά νωρίς στη σεζόν. Το ντέρμπι που εφεξής θα φέρει τον τίτλο «ντέρμπι του Ρέτσου».
Γιατί ο Παναγιώτης ήταν καταπληκτικός. Αυτός ο παίκτης που έκανε μεταγραφή στα 19 του στη Λεβερκούζεν, επέστρεψε στα μέρη μας, αμφισβητήθηκε από αρκετούς, στην πορεία όμως παίρνει δυνατή ρεβάνς από όλους καθώς όχι μόνο είναι ο ηγέτης στα μετόπισθεν των Ερυθρόλευκων, αλλά κέρδισε με το σπαθί του τη θέση του βασικού κεντρικού μπακ στην εθνική ομάδα. Και είναι μόνο 28 ετών- έχει όλο το μέλλον μπροστά του και το ταβάνι του είναι άπιαστο!