Αν η μνήμη μου δεν με απατά, γνώρισα για πρώτη φορά τη Sia Poulos στα τέλη του 1984 ή στις αρχές του 1985.
Η Sia είχε φτάσει σχετικά πρόσφατα στη Μελβούρνη από το Tamworth της Νέας Νότιας Ουαλίας, όπου είχε διατελέσει Junior Mayor, εκπροσωπώντας τους νέους της πόλης. Μας σύστησε ένας κοινός φίλος, ο George Vassilacopoulos. Ναι, αυτός ο George… ο φιλόσοφος του La Trobe University!
Αργότερα ανακάλυψα ότι η γνωριμία τους είχε περισσότερο οικογενειακές παρά πολιτικές ρίζες. Μια θεία του George ζούσε τότε στο Tamworth και ήταν στενή φίλη των γονιών της Sia.
Η Sia είχε κάνει το μεγάλο βήμα: είχε αφήσει την επαρχία για τη «μεγάλη πόλη», τη Μελβούρνη. Δεν είμαι απολύτως βέβαιος γιατί επέλεξε τη Μελβούρνη αντί για το Sydney, αν και, απ’ όσο γνωρίζω, η δουλειά είχε παίξει κάποιο ρόλο.
Απ’ ό,τι θυμάμαι, εργάστηκε στο Business Council of Australia και στη συνέχεια ως σύμβουλος και συνεργάτιδα αρκετών πολιτικών, μεταξύ των οποίων ο πρώην πρωθυπουργός της Βικτώριας Jeff Kennett, ο γερουσιαστής της Βικτώριας Jim Short και ο Peter Ross Edwards, ο οποίος τότε ήταν ηγέτης του National Party στη Βικτώρια.
Θα μπορούσε, λοιπόν, εύλογα να αναρωτηθεί κανείς: πώς γνωριστήκαμε; Πώς συνέβη κάποια σαν τη Sia, η οποία –τουλάχιστον τότε– ήταν μέλος του Liberal Party, να έχει «πάρε-δώσε» με ανθρώπους της Αριστεράς;
Η απάντηση ήταν το Διεθνές Έτος Νεολαίας.
Το IYY85!
Τα Ηνωμένα Έθνη είχαν ανακηρύξει το 1985 Διεθνές Έτος Νεολαίας και στη Μελβούρνη είχε συσταθεί επιτροπή για τον εορτασμό του και τη διοργάνωση εκδηλώσεων καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. Η Sia είχε ενεργό ρόλο, έχοντας αναλάβει τον συντονισμό της επιτροπής της Βικτώριας.
Έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις εκδηλώσεις που απευθύνονταν στις μεταναστευτικές κοινότητες – ανάμεσά τους, φυσικά, και την ελληνική.
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΤΗΣ ΜΕΛΒΟΥΡΝΗΣ
Η δεκαετία του 1980 ήταν, κατά κάποιον τρόπο, μια χρυσή εποχή για την ελληνική Αριστερά της Μελβούρνης. Δεν άφηναν πέτρα που να μην τη σηκώσουν και επιτροπή, οργάνωση ή πολιτική δραστηριότητα χωρίς την παρουσία τους.
Και, φυσικά, το Διεθνές Έτος Νεολαίας δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.
Άλλη μία συνάντηση, ανάμεσα στις δεκάδες στις οποίες ήδη τρέχαμε, δεν θα έκανε και μεγάλη διαφορά!
Ήταν λοιπόν σε μία από τις πρώτες συναντήσεις για το Διεθνές Έτος Νεολαίας 1985 που ο George V. σύστησε εμένα και άλλους στη Sia.
Και η Sia ήταν ακούραστη!
Η αφοσίωσή της στο IYY ήταν πραγματικά αξιοθαύμαστη. Θυμάμαι αμέτρητες συναντήσεις και συζητήσεις καθώς οργανώναμε τις διάφορες εκδηλώσεις εκείνης της χρονιάς. Η Sia ήταν, ουσιαστικά, εκείνη που είχε τα ηνία.Ενεργητική, οργανωμένη και, θαρρείς, πάντα παρούσα.
Και αυτό ήταν μόνο η αρχή της εμπλοκής της με την ελληνική παροικία της Μελβούρνης. Με πάθος και ενθουσιασμό, η Sia βρέθηκε σύντομα σχεδόν παντού όπου υπήρχε δράση. Είτε επρόκειτο για το 3ZZZ, την Ελληνική Κοινότητα Μελβούρνης (GOCMV), την πολυπολιτισμική πολιτική, το Ethnic Communities Council ή κάποια από τις αμέτρητες εκδηλώσεις και οργανώσεις εκείνης της εποχής, η Sia ήταν εκεί.
Αναπόφευκτα, λοιπόν, οι δρόμοι μας συνεχώς διασταυρώνονταν.
ΤΡΙΑΝΤΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Όταν αποφασίσαμε φέτος να περάσουμε περίπου μία εβδομάδα στα Κύθηρα τον Σεπτέμβριο, θυμήθηκα μια παλιότερη συζήτηση με μια κοινή μας φίλη, τη Melina, η οποία μου είχε πει ότι η Sia ζούσε πλέον στο νησί.
Κάπου γύρω στο 1992 ή το 1993, η Sia είχε αποφασίσει να κάνει ένα διάλειμμα από την παροικιακή δράση στη Μελβούρνη και να πάει στην Ελλάδα για να επισκεφθεί την αδελφή της, η οποία –όπως μου είπε αργότερα η ίδια– είχε λάβει υποτροφία από την ελληνική κυβέρνηση και σπούδαζε εκεί.
Κάπως έτσι, εκείνο το προσωρινό διάλειμμα εξελίχθηκε σε κάτι πολύ πιο μόνιμο.
Τριάντα τέσσερα χρόνια αργότερα, η Sia εξακολουθεί να βρίσκεται στην Ελλάδα, μοιράζοντας τον χρόνο της ανάμεσα στην Αθήνα και τα αγαπημένα της Κύθηρα, το νησί καταγωγής του πατέρα της.
Γνώριζα επίσης ότι για περισσότερα από 30 χρόνια ασχολούνταν με την έκδοση της τοπικής εφημερίδας Kythera News, η οποία ενημερώνει επισκέπτες και κατοίκους για όσα συμβαίνουν στο νησί, ιδιαίτερα κατά τους θερινούς μήνες.
Και τότε προέκυψε μια απρόσμενη σύμπτωση.
Το πρώτο πράγμα που μας έδωσαν μόλις φτάσαμε στο κατάλυμά μας στο Καψάλι ήταν ένα φύλλο της εφημερίδας.
Είδα τον αριθμό κινητού τηλεφώνου που αναγραφόταν εκεί και σκέφτηκα: «Γιατί όχι;»
Έστειλα ένα SMS, ελπίζοντας ότι ο αριθμός ανήκε ακόμη στη Sia – και ότι ίσως με θυμόταν.
Τριάντα χρόνια είναι πολλά. Και μερικές φορές οι αναμνήσεις ξεθωριάζουν.
Όχι όμως για τη Sia!
«Theo, τι υπέροχο να ακούω νέα σου! Μια πραγματική έκπληξη από τα παλιά! Πρέπει να βρεθούμε!»
Η ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ
Κι έτσι, 34 χρόνια αργότερα, βρεθήκαμε στα Κύθηρα, στον Μυλοπόταμο, στο πανέμορφο εστιατόριο Platanos.
Αγκαλιαστήκαμε και σχεδόν αμέσως αρχίσαμε να μιλάμε για τις παλιές καλές εποχές.
Γρήγορα έγινε φανερό πόσο πολύ είχε αγαπήσει η Sia τα χρόνια που έζησε στη Μελβούρνη, από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 έως τις αρχές του 1990. Θυμόταν ανθρώπους και γεγονότα με εκπληκτική καθαρότητα.
Μίλησε με ζεστασιά για πολλές από τις παλιές και χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες της ελληνικής παροικίας εκείνης της εποχής: Sidiropoulos, Zangalis, Fountas, Mourikis, Kouris και, ναι, Papadimitropoulos, ο οποίος είχε μείνει στη μνήμη της απλώς ως:
«Ο κοντός με τη γραβάτα!»
Είχε μάλιστα και μερικά καλά λόγια να πει για τον σημερινό εκδότη του Νέου Κόσμου, Sotiris Hatzimanolis.
Η Sia δεν έκρυβε τον ενθουσιασμό της καθώς θυμόταν τις ατελείωτες συναντήσεις, τις συγκεντρώσεις και τα συναπαντήματα, όπου περνούσαμε ώρες ολόκληρες συζητώντας για την πολιτική, την ελληνική παροικία και οτιδήποτε άλλο μπορούσε να βάλει ο νους.
Ακόμη δεν ξέρω πώς καταφέραμε να βρεθούμε σε αντίπαλα στρατόπεδα στις εκλογές της Ελληνικής Κοινότητας στη Μελβούρνη το 1988.
Εκείνη ήταν με τον συνδυασμό Ktenas.
Εγώ με τον συνδυασμό Papasavvas.
Εκείνοι κέρδισαν.
Εμείς χάσαμε.
Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία…
ΤΟ 3ZZZ ΚΑΙ Η ΣΥΝΕΧΕΙΑ
Η σχέση μας συνεχίστηκε μέσα από το 3ZZZ, όπου συμμετείχαμε και οι δύο. Η Sia, μαζί με τον George Pantelakakis, είχε την ευθύνη της παρουσίασης του ελληνικού προγράμματος της Δευτέρας το βράδυ.
Και, φυσικά, κάποια στιγμή η συζήτηση στράφηκε στην οικογένεια και σε όσα συμβαίνουν σήμερα στην Αυστραλία και την Ελλάδα.
Χάρηκα ιδιαίτερα όταν άκουσα για τον γιο της, Alexandros, έναν καταξιωμένο πιανίστα κλασικής μουσικής, ο οποίος είχε λάβει υποτροφία για σπουδές στη Βοστώνη και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε πολλές χώρες του κόσμου, φέρνοντας την κλασική μουσική πιο κοντά στο ευρύ κοινό.
Η Sia ήταν –και παραμένει– αυτό που κάποτε αποκαλούσαμε community activist, ένας άνθρωπος της παροικιακής δράσης.
Σίγουρα όχι κάποια που απλώς «ζεσταίνει μια καρέκλα».
Η πολιτική εξακολουθεί να κυλά στις φλέβες της. Ενθουσιάζεται, απογοητεύεται και κάποιες φορές θυμώνει όταν μιλά για την πολιτική και για τον τρόπο με τον οποίο «λειτουργούμε» εμείς οι Έλληνες.
Ασχολήθηκε μάλιστα και η ίδια με την τοπική αυτοδιοίκηση, θέτοντας υποψηφιότητα στις δημοτικές εκλογές του νησιού πριν από μερικά χρόνια.
ΑΥΣΤΡΑΛΗ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ
Κατά βάθος, πιστεύω ότι η Sia παραμένει Αυστραλή στην καρδιά, παρά το γεγονός ότι έχει περάσει περισσότερα από 30 χρόνια στο νησί.
Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά;
Στην Αυστραλία –και ιδιαίτερα στη Μελβούρνη– διαμορφώθηκε σε μεγάλο βαθμό η πολιτική της ταυτότητα.
Θα περιέγραφα τη Sia που γνώριζα τότε ως μια «Fraser Liberal» – πιο κοντά, δηλαδή, στην παραδοσιακή φιλελεύθερη πτέρυγα του κόμματος, όπως αυτή εκφραζόταν από τον Malcolm Fraser.
Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν, στην περίπτωση που είχε παραμείνει στην Αυστραλία, θα είχε ακολουθήσει τελικά την πορεία του ίδιου του Fraser και θα είχε αποχωρήσει από το Liberal Party, θεωρώντας ότι το κόμμα είχε απομακρυνθεί από τις παραδοσιακές φιλελεύθερες ρίζες του.
Και ναι, Sia, πιστεύω πως αν είχες μείνει εδώ, ίσως να είχες καταλήξει στη Γερουσία.
Το μόνο ερώτημα είναι: με ποιο κόμμα;
Αλλά ίσως κι αυτό να είναι μια άλλη ιστορία.
Προς το παρόν, είμαι απλώς ευγνώμων που, ύστερα από περισσότερες από τρεις δεκαετίες, μια μικρή εφημερίδα που μας περίμενε στο Καψάλι οδήγησε σε ένα SMS, το SMS σε μια συνάντηση και η συνάντηση στο ξαναζωντάνεμα μιας παλιάς φιλίας, πάνω σε ένα πανέμορφο ελληνικό νησί.
Sia, λοιπόν, ελπίζω να ξανασυναντηθούμε.
Είτε στα Κύθηρα…
Ίσως στην Αθήνα…
Ή, ποιος ξέρει, κάποια μέρα πίσω στη χώρα του Oz – την Αυστραλία, την πρώτη σου πατρίδα.
The post Sia (Metaxia) Poulos: Μια συνάντηση από τα παλιά appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.