Την Κυριακή, 5 Ιουλίου 2026. στην εκκλησία των Εισοδίων της Θεοτόκου στο North Balwyn, θα τελεστεί Αρχιερατική θεία λειτουργία και Εθνικό Μνημόσυνο ιερουργούντος του επισκόπου Μελβούρνης κ. Κυριακού, βοηθούμενου υπό του πατρός Νικολάου, για ανάπαυση των ψυχών, των υπέρ πίστεως και πατρίδας απαγχονισθέντων υπό των Τούρκων, την 9η Ιουλίου 1821 στην Κύπρο.
Ήταν ημέρες σαν και τούτες που βαδίζουμε του 1821, όταν ο Muteselin Mehmet Αγάς, αφού συνέταξε μια λίστα με ονόματα επιφανών Ρωμιών, έστειλε φιρμάνι στο σουλτάνο, σε μια ύστατη προσπάθειά του να εξαλειφθούν τα άτομα που κατά την κρίση του ήταν επικίνδυνα στον ξεσηκωμό των Κυπρίων κατά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.
Αφού λοιπόν ο σουλτάνος το σκέφτηκε, κατέληξε στο συμπέρασμα πως αν σφάξει τους προτεινόμενους θα ησυχάσει. Ωστόσο κύριο μέλημά του, ήταν η περιουσία εκείνων της μαύρης λίστας, των 486, στους οποίους περιλαμβάνονταν προύχοντες και δημογέροντες, επίσκοποι και δεσποτάδες, παπάδες και διάκονοι, πλούσιοι και έμποροι, η αφρόκρεμα δηλαδή των Ρωμιών της μεγαλονήσου.
Έτσι, τον μαύρο εκείνο Ιούλιο του 1821, 486 άτομα καρατομήθηκαν. Ο μαύρος Ιούλης, που συνεχίζει να κατατρέχει την Γη της Αφροδίτης μέχρι τις μέρες μας, η αιματηρή 9η Ιουλίου 1821 του κυπριακού ημερολογίου των σφαγών και των θυσιών, γράφει τα όνόματα του Αρχιεπισκόπου Κυπριανού, των τριών δεσποτάδων και των υπόλοιπων προκρίτων της εποχής και δείχνει ότι οι Κύπριοι, δεν είναι οι μυριοσκλαβωμένοι ραγιάδες, ο μαραζωμένος λαός που κλαίει τη μοίρα του. Ζει περήφανα μ’ ένα τρόπο δυναμικό, με έντονο το εθνικό φρόνημα και άγρυπνη την εθνική συνείδηση. Τι κι αν έζησε ολότελα αποκομμένος από τον κορμό του Ελληνισμού, ριγμένος πάνω στον βράχο, πού τον σιγογλύφει αιώνες τώρα το θαλασσινό νερό! Τα κατάφερε και συνεχίζει να τα καταφέρνει.
1821 ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ
Το συγκλονιστικό εκείνο δράμα, περιγράφεται στους στίχους του ποιήματος «9η Ιουλίου 1821», του Βασίλη Μιχαηλίδη, ο οποίος έζησε τη μισή ζωή του κάτω από τον σουλτανικό ζυγό και την άλλη μισή κάτω από την Βρετανική Αποικιοκρατία.
Διαβάζουμε λοιπόν:
Αντάν αρτζιέψαν οι κρυφοί ανέμοι τζι’ εφυσούσαν
τζι’ αρκίνησεν εις την Τουρτζιάν να κρυφοσυνεφκιάζη
είσιεν σγιαν είχαν ούλοι τους τζι’ η Τζιύπρου το κρυφόν της
μεσ’ στους ανέμους τους κρυφούς είσιεν το μερτικόν της.
Στην απάντηση του Εθνομάρτυρα Κυπριανού, περικλείεται ή εθνική περηφάνια της Κύπρου, το μερτικό και το τίμημά της στον αγώνα του Έθνους κατά του Οθωμανικού Ζυγού και το αδούλωτο φρόνημα του Κυπριακού λαού, γιατί έχει στραμμένο το βλέμμα στο Θεό και πιστεύει, όπως καταθέτει ο Μιχαηλίδης: “Η Φυλή μας θα σβήσει μόνο, όταν ο κόσμος θα λείψει”.
Το ποίημα, που περιγράφει την συνεισφορά του νησιού στο βωμό της πατρίδας και τη θυσία των απαγχονισθέντων, είναι γραμμένο στην κυπριακή τοπολαλιά. Χαρακτηρίζεται ως έργο υψηλής τέχνης, ένα αριστούργημα στη σύλληψη και εκτέλεση, με δραματική περιγραφή και λυρική έκφραση, με μουσικό στίχο και παραστατικότητα, όπως άλλωστε όλα τα έργου του ποιητή της μεγαλονήσου.
Η υπέρτατη θυσία των ιερωμένων και λαϊκών της 9ης Ιουλίου του 1821, φανερώνει περίτρανα την συμμετοχή της Κύπρου στους αγώνες του Έθνους, γιατί τα πάθη και η μοίρα Ελλάδας και Κύπρου, είναι κοινά στο αναλλοίωτο όραμα της λευτεριάς.
205 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ
Οι μορφές των ηρώων είναι σύμβολα ανδρείας και φιλοπατρίας που οδηγούν στην αναζήτηση της πολυπόθητης λύσης στο χρονίζον πρόβλημα της Κύπρου για επανένωση και ειρηνική συμβίωση όλων των κατοίκων του νησιού, σύμφωνα με τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.
205 χρόνια μετά, οι έχοντες το εύοσμον άνθος της Μεσογείου στο νου και την καρδιά, τελούν μνημόσυνο στην Άγια Τράπεζα υπέρ των θυσιασθέντων απάντων της γης, εναποθέτουν την ελπίδα στην Μητέρα Παναγία και περιμένουν με την λαμπάδα στο χέρι να ξημερώσει η μέρα να βαδίσουν όλοι μαζί το δρόμο προς το ακρωτήρι, εκεί που οι σμιλεμένοι βράχοι από τα άγρια κύματα, κρατούν συντροφιά στον προστάτη της Κύπρου, Απόστολο Ανδρέα.
Τα οστά του αρχιεπισκόπου Κυπριανού και των επισκόπων, βρίσκονται σε υπόγεια κρύπτη στην εκκλησίας της Φανερωμένης στη Λευκωσία, ενώ η επιτύμβια πλάκα αποκαλύπτει τα ονόματα, για να θυμίζουν το τίμημα και το μερτικό της Κύπρου στην Επανάσταση του Έθνους.
Η 9η Ιουλίου 1821 αποτελεί ημερομηνία σταθμό και φάρο αντίστασης του κυπριακού ελληνισμού απέναντι στην Οθωμανική αυτοκρατορία. Σε μια περίοδο που οι αγωνιστές του 1821 έδιναν αγώνες στην ελληνική επικράτεια για να αποτινάξουν τον οθωμανικό ζυγό, οι Έλληνες της Κύπρου, με τον απαγχονισμό των ιεραρχών, των κληρικών και των λαϊκών, έδωσαν τη δική τους μάχη.
Και παρά του ότι ο Κυπριανός γνώριζε για την επικείμενη θανάτωσή του, αποφάσισε εκούσια να παραμείνει, διασώζοντας την αξιοπρέπεια του Κύπριου και αντιμετωπίζοντας το θάνατο, ως μια προσφορά προς το έθνος και το ποίμνιό του.
Τον επόμενο χρόνο, ο Σουηδός επισκέπτης Μπέργκρεν, έγραψε: «εκείνη την ημέρα και η Παναγία ντύθηκε παντού στα μαύρα, πολλά σπίτια ήταν πιτσιλισμένα με αίμα…».
Το μνημόσυνο, θα τιμήσουν με την παρουσία τους ο Αναπληρωτής Ύπατος αρμοστής της Κυπριακής Δημοκρατίας κ. Νικόλαος Βαρέλλας, πρόεδροι και εκπρόσωποι Κυπριακών και Ελλαδικών Οργανισμών, ομάδες από σχολεία με τις σημαίες τους και άλλοι παροικιακοί παράγοντες.
Ο π. Νικόλος παρακαλεί τους πιστούς από τις γύρω περιοχές να τιμήσουν την θυσία των ιεραρχών της Κύπρου, με την παρουσία τους.
The post Το τίμημα της Κύπρου στην επανάσταση του Έθνους το 1821 κατά του Οθωμανικού Ζυγού appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.