Ο Peter Kokotis δεν μιλάει πολύ. Δεν εμφανίζεται συχνά στα μέσα ενημέρωσης, δεν δίνει συχνά συνεντεύξεις και σίγουρα δεν κλέβει τους προβολείς στις φημισμένες δεξιώσεις της Ελλάς πριν από τα σημαντικά εντός έδρας παιχνίδια της ομάδας.
Αυτό που κάνει είναι να δουλεύει.
Αδιάκοπα.
Η Ελλάς είναι ένας πολυεπίπεδος οργανισμός. Ένα κλαμπ που μόνο στα χαρτιά μπορεί να θεωρηθεί ημιεπαγγελματικό. Μια ομάδα που συμμετέχει σε πολλές και διαφορετικές διοργανώσεις, με ένα τεράστιο ρόστερ, στο οποίο οι προσθαφαιρέσεις ποδοσφαιριστών δεν σταματούν ποτέ.
Οι μεταγραφές αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι του εργασιακού φόρτου του Πίτερ, αλλά δεν είναι το μοναδικό. Η διαχείριση των προπονητών, του ιατρικού προσωπικού, οι ακαδημίες και ένα σωρό ακόμη υποχρεώσεις και ευθύνες στριφογυρίζουν καθημερινά στο μυαλό του διευθυντή ποδοσφαίρου της ομάδας του South Melbourne.
Με λίγα λόγια, είναι ο άνθρωπος που έχτισε την ομάδα η οποία κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο Australian Championship και να φτάσει μέχρι τον τελικό του Κυπέλλου Αυστραλίας, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 10 Οκτωβρίου.
Είναι αυτός που την οραματίστηκε, τη σχεδίασε και τώρα συνεχίζει να τη διαχειρίζεται.
Ο Peter Kokotis δεν είναι… χθεσινός στο ποδόσφαιρο της Αυστραλίας.
Πριν ασχοληθεί ενεργά με τα κοινά της αγαπημένης του Ελλάς, διατέλεσε ατζέντης ποδοσφαιριστών, πραγματοποιώντας μεταγραφές αθλητών στην A-League και σε άλλα πρωταθλήματα, κυρίως της Ασίας.
«Είχα πάντα ένα φυσικό ταλέντο στο να χτίζω ομάδες. Έτσι, μετά τον πρώτο χρόνο της A-League, έκανα κινήσεις προκειμένου να αποκτήσω την απαραίτητη άδεια. Ήταν μια πολύ δύσκολη διαδικασία. Για να φανταστείς, από τριάντα άτομα που συμμετείχαν στις εξετάσεις, περάσαμε μονάχα τρεις. Στην A-League έκανα, αν θυμάμαι καλά, οκτώ μεταγραφές, ενώ υπέγραψα και περίπου δεκατέσσερις ή δεκαπέντε ποδοσφαιριστές στα πρωταθλήματα του Βιετνάμ, της Κίνας και της Ταϊλάνδης. Είχα ασχοληθεί και με κάποιες περιπτώσεις αθλητών που αγωνίστηκαν σε πρωταθλήματα της Λατινικής Αμερικής αλλά και της Ευρώπης», αναφέρει.
Στην Ελλάς έχει περάσει από διάφορα πόστα. Η σύνδεσή του με τον σύλλογο είναι βαθιά και δυνατή, με ρίζες που πηγαίνουν πίσω δεκαετίες.
Όπως μοιράζεται:
«Ο θείος μου ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του κλαμπ. Οι ώρες που περνούσα στο γήπεδο της Ελλάς με τον πατέρα μου, τον οποίο έχασα πριν από δύο χρόνια, είναι κομμάτια της παιδικής μου ηλικίας που κρατώ μέσα στην καρδιά μου σαν θησαυρό.
Ξέρεις, οι πατεράδες μας τότε δεν έμεναν καθόλου στο σπίτι. Δούλευαν όλη μέρα, κάθε μέρα. Συχνά, οι δύο-τρεις ώρες που περνούσαμε μαζί στο γήπεδο ήταν και οι μοναδικές που θα τον έβλεπα μέσα στην εβδομάδα. Έτσι ήταν η κατάσταση για πολλά παιδιά.
Τώρα, κάθε φορά που παίζει η Ελλάς, τον σκέφτομαι και αναρωτιέμαι αν ποτέ κατάλαβε πραγματικά τι σήμαινε για εμένα το να πηγαίνουμε μαζί στο γήπεδο».
Το μάτι του… γυαλίζει όταν τον ρωτάμε για το πολυσυζητημένο ζήτημα της αίτησης της Ελλάς για συμμετοχή στην A-League, καθώς σημειώνει:
«Η συμμετοχή μας στον τελικό του Κυπέλλου και όλο αυτό που γίνεται με τα εισιτήρια είναι ακόμη μία απόδειξη του μεγαλείου του συλλόγου μας. Η Ελλάς ανήκει στο κορυφαίο επίπεδο. Το NPL είναι πολύ μικρό για να τη χωρέσει.
Τι παίρνει η ομάδα από το NPL και τα άλλα κλαμπ που συμμετέχουν σε αυτό; Απολύτως τίποτα. Είκοσι χρόνια τώρα προσπαθούν να μας σκοτώσουν. Μα εμείς αντέχουμε.
Πήγαμε από το να παίζουμε αντιμέτωποι με τη Manchester United στο να αντιμετωπίζουμε την Green Gully. Καιρός είναι να διορθωθεί η αδικία».
Έχει περάσει από διάφορα πόστα του συλλόγου. Έχει αναλάβει πολλές και διαφορετικές αποστολές. Αυτή η τελευταία, όμως, ήταν η πιο δύσκολη.
Όπως λέει:
«Όταν με κάλεσε η προηγούμενη διοίκηση και μου ζήτησε να αναλάβω ως διευθυντής ποδοσφαίρου, ήξερα πολύ καλά πως η δουλειά μου θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.
Ο ιδιόρρυθμος τρόπος λειτουργίας του προηγούμενου προέδρου, αλλά και η διαφορετική οπτική που έχω ως προς το ποδόσφαιρο σε σχέση με τον Esteban Quintas, έκαναν τη δουλειά μου ακόμη πιο περίπλοκη».
Όλα, όμως, άλλαξαν όταν ανέλαβε τη διοίκηση το δίδυμο Παπαστεργιάδης – Μεσουρούνης.
«Οι πρόεδροι ήρθαν και άλλαξαν τα πάντα. Μου έδωσαν τον πλήρη έλεγχο του αθλητικού κομματιού. Μου ζήτησαν να βρω προπονητή. Επένδυσαν πολλά χρήματα, αλλά και την πίστη τους στην ομάδα.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Βασίλη Παπαστεργιάδη να μου λέει, πριν από την έναρξη του Australian Championship, πως μπορούμε να το κατακτήσουμε. Τον κοίταζα σαν τρελό. Τελικά, ήταν ο πρώτος που το πίστεψε. Μας μετέδωσε αυτή την πίστη.
Τότε ξεκίνησε η δουλειά. Ώρες ατελείωτες, δίχως διακοπές Χριστουγέννων, με ασταμάτητα τηλεφωνήματα σε προπονητές, ποδοσφαιριστές και ατζέντηδες. Ήταν μια τρελή περίοδος», εξηγεί.
Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΤΟΥ COHADZIC ΠΟΥ ΠΑΓΩΣΕ ΤΟΥΣ ΠΑΝΤΕΣ
Ο πρόεδρος της ομάδας εξηγεί πώς αποφάσισε να εμπιστευτεί τον Sinisa Cohadzic, παρά την κακή εικόνα που είχε δώσει στη συνέντευξη, και πώς η επιλογή του άλλαξε άμεσα την αγωνιστική εικόνα της ομάδας.
«Τρελάθηκαν όλοι όταν τους είπα πως θα πάρουμε τον Sinisa. Είχαν περάσει διάφοροι προπονητές από συνέντευξη. Έξι, αν θυμάμαι σωστά. Και, για να είμαι ειλικρινής, ο Cohadzic ήταν πολύ κακός στη συνέντευξη που κάναμε.
Τον ήξερα, όμως. Γνώριζα πως μπορεί να μην είναι ο καλύτερος στην επικοινωνία, αλλά ήξερα πως ξέρει από ποδόσφαιρο. Ήμουν σίγουρος για αυτόν.
Ήρθε και άλλαξε την εικόνα της ομάδας άμεσα και δραστικά. Για πέντε χρόνια η ομάδα ήταν μονότονη, μονοδιάστατη. Τώρα παίζουμε ποδόσφαιρο ανώτερου επιπέδου. Προσφέρουμε θέαμα και χαίρεται ο κόσμος να μας βλέπει στο γήπεδο.
Εκεί ξεκινούν όλα. Πρέπει να δει όμορφη μπάλα ο φίλαθλος για να πιστέψει, για να έρθει στο γήπεδο και να στηρίξει».
Η πορεία του συλλόγου από τις πρώτες ημέρες του Cohadzic μέχρι σήμερα είναι γεμάτη μαγικές στιγμές. Η ομάδα βρισκόταν σε κακή κατάσταση, λίγους βαθμούς πάνω από τη ζώνη του υποβιβασμού, και έδειχνε ένα βήμα πριν από τον γκρεμό.
«Αυτό που έχει πετύχει η Ελλάς αυτόν τον ενάμιση χρόνο είναι για ντοκιμαντέρ στο Netflix. Πήγαμε από τον πάτο και το πουθενά στην κορυφή.
Από το άσχημο ποδόσφαιρο και την αμφισβήτηση, σε τίτλους, θέαμα και μπροστά μας έναν τελικό Κυπέλλου που θα μείνει στην ιστορία.
Ποιος το φανταζόταν αυτό πριν από λίγους μήνες; Μόνο εμείς. Η διοίκηση και το ποδοσφαιρικό τμήμα.
Οι πρόεδροί μας έδωσαν την ώθηση, εμείς βάλαμε τα κεφάλια κάτω, πολεμήσαμε και τελικά καταφέραμε να φέρουμε την ομάδα εδώ που είναι τώρα.
Ένα ματς μακριά από το Κύπελλο Αυστραλίας».
Τι σημαίνει για το κλαμπ αυτός ο τελικός;
«Αυτό το ματς θα μείνει στην ιστορία. Όσοι δεν γνωρίζουν το μεγαλείο της Ελλάς, θα μείνουν με το στόμα ανοιχτό.
Ξέρεις, όταν ανέλαβα πέρυσι, είπα σε όλους πως πρέπει να στηριχθούμε σε δύο βασικούς πυλώνες του συλλόγου μας. Το όνομά μας. Ελλάς. Και την τρομπέτα μας.
Ο Λευτέρης με την τρομπέτα είναι το σήμα κατατεθέν μας. Όταν ο φίλος της ομάδας βλέπει όμορφη μπάλα μέσα στο γήπεδο και ακούει την τρομπέτα να παίζει τον γνωστό ρυθμό, τότε κάτι μαγικό συμβαίνει.
Ανατριχιάζεις από τον ήχο. Σε ταξιδεύει στο παρελθόν.
Αυτή τη μαγεία ανυπομονώ να ζήσουμε και στις 10 Οκτωβρίου».
Η ΥΠΟΘΕΣΗ BARBAROUSES
Ο διευθυντής ποδοσφαίρου της South Melbourne Hellas μιλά για την απόφαση να αποκτήσει τον Kosta Barbarouses, εξηγώντας τι τον έπεισε, από τη δίψα του για διακρίσεις μέχρι την εξαιρετική φυσική του κατάσταση, παρά την ηλικία του.
«Κοίταξε, γενικά δεν μου αρέσει να ασχολούμαι με ποδοσφαιριστές μεγάλης ηλικίας. Μου αρέσουν παίκτες που έχουν μέλλον και όχι αυτοί που έχουν μονάχα παρελθόν.
Ο Kosta, όμως, είναι μια ξεχωριστή περίπτωση. Όταν του μιλήσαμε, μας έκανε εντύπωση η δίψα του για κατακτήσεις, αλλά και η φυσική του κατάσταση.
Δεν μοιάζει με ποδοσφαιριστή στα τελειώματα της καριέρας του. Κάθε άλλο.
Η απόφαση ήταν εύκολη. Είναι μια μεταγραφή επιπέδου Ελλάς! Πιστεύω ότι θα μας δώσει πολλά αυτούς τους επόμενους δώδεκα μήνες».
*O τελικός μεταξύ South Melbourne και Melbourne Victory θα διεξαχθεί το Σάββατο 10 Οκτωβρίου στις 7.35 μ.μ. στο AAMI Park.
The post Peter Kokotis: Είκοσι χρόνια τώρα προσπαθούν να σκοτώσουν την Ελλάς appeared first on ΝΕΟΣ ΚΟΣΜΟΣ.